یه تراول 50 تومنی تقلبی رفت تو پاچم

لعنت بر آدم متقلب

توی دوران خدمت پشت ساختمان ما یه کوه بود

غروبهایی که وقت میشد میرفتم توی حیاط پشت و با کوه گاهی درد دل غربت و گاهی دعوا میکردم

یه روزی خودروهای راهسازی اومدن تا دل کوه رو بتراشن و وسطش یه زمین فوتبال در بیارن

دو سه روزی که مشغول بودن بعدش دیگه کارشون خوابید

پرس و جو که چیشد

کاشف به عمل اومد که کلی طلا و عتیقه در آوردن از اونجا

یعنی در این حد هم شانس میاد دنبالم ولی پشیمونش میکنم

عذاب غیر از این نیست , تو چشم به راه بمونی

امروز رفتم یه عابربانک صف واستادم کار داشتم
یه پسره جلوم بود هی کارت رو درمیاورد دوباره میزد
بهش گفتم اخوی یه بار کارت میزننا
(پشت سرمم دوتا ازین داداچیا)
اینم برگشت گفت گردنم کلفته ت...مشو دارم میزنم
این داداچیا یهو گرفتنش دوتایی شلوارشو دراوردن میگفتن کو ببینیمش جوجو
پسره داشت سکته میکرد و من از خنده غش

و همچنان چرا عاقل کند کاری ...

و سوال اصلی اینکه کو عاقل؟؟؟

درختی خشک را مانم به صحرا
که عمری سر کند تنهای تنها

نه بارانی که آرد برگ و باری
نه برقی تا بسوزد هستیش را

فریدون مشیری

مرز سی سالگی حالا چند سال قبل و بعدش مثل مرز تابستون و پائیز

مثل هفته آخر شهریور یا حتی هفته اول مهر

واسه هرکاری هم دیره هم زود

میشه باهاش یه پائیز طلایی و رویایی ساخت

ولی نه برای کسی که بهار و تابستونش رو الکی الکی و بی هدف گذروند

یه پاییز خوب آرزو دارم

امسال دیگه پرش میکنم این فرم لعنتی رو

الان دیدم یه بچه ای به باباش میگه بابا بیا از پل عابر رد بشیم

پدر گفت نمیخواد از اینجا بریم برسیم خونه

پسر بچه گفت بابا از پل عابر استفاده کنیم

بابا گفت بچه جان خر از رو پل رد میشه که ما رد بشیم؟

فرهنگ سازی موج میزنه در ذات جامعه

جوابای سهمگین رو گذاشتم برای سوالای سنگین

ای جفا پیشه نگارا، دل خارا داری
زلف دلکش، رخ مهوش، قد زیبا داری

تو نه میلی بسوی عاشق شیدا داری
که من از غصه بمیرم تو چه پروا داری

لاادری

تصمیم هایی مانده از دوران کبری
تصمیم دارم کلّ شان را من بگیرم!

من یوسف قرنم، زلیخا خاطرت تخت
این بار می خواهم خودم گردن بگیرم

امید صباغ نو

امروز ندانم ز چه مست آمده ای
کز اولِ صبح، مست مست آمده ای
گر خونِ دلم خوری ز دستت ندهم
زیرا که به خونِ دل بدست آمده ای

مولوی

سر صبحی یه نفر کنار خیابون ازم سوال پرسید آقا شنیدم اینجا یه آبشار دارین، قشنگه؟

دیدم لهجه داره

ازش پرسیدم از کجا اومدی

گفت اهواز

گفتم مرد حسابی هزار کیلومتر روندی و اومدی سر همین 10 کیلومتر گشادیت گرفته؟

قانع شد و رفت ببینه

گاهی نزدیک هدف میزنیم رو ترمز جایی که حتی لازم نیست گاز بدیم و خلاصش هم کنیم میرسیم بهش

از من انتظار نداشته باش
من خودمم از خودم دست کشیدم
کار سختیه به اینجا رسیدن

یه نونوایی بربری هست توی محلمون

شاطرش آقا کامبیز

یه داستان جالب داره

کم سن و سال که بوده عاشق دختر همسایشون میشه

هر روز از مدرسه فرار میکرده تا موقعی که دختره از مدرسه مرخص میشه این زودتر براش نون گرفته باشه و بهش بده

آخرش به دختر قصه نرسید ولی شد شاطر نونوایی

گاهی یه تصمیم بدجور مسیر زندگیمون رو عوض میکنه

امیدوارم انتخاب هام به سمت خوب میل کنه

وقتی همه جا پر است از دل سیری
عاشق بشوی غریب تر می میری

یادت نرود! به مردم این دنیا
دریا بدهی، کویر پس می گیرى...!!

وحید برزگر

در شهر مرده بادها
زنده باد اندیشه نیک